Oczywiście 17 opisanych wzorców to wciąż niewiele, ale chyba dobry początek. Teraz trzeba solidnie uzupełniać treść. Według założonych planów w serwisie powinno się pojawiać kilka nowych wzorców każdego tygodnia. Jednak w praktyce może wyjść inaczej – w końcu przygotowanie tekstu to nie taka szybka sprawa.

Jeśli macie jakieś uwagi dotyczące serwisu to zapraszam do podzielenia się w komentarzu lub pisania pod adres bartek@dymecki.pl.

Polecam lekturę odpowiedzi na blogu Authalii. Są tam także przedstawione materiały, które Olgierd wcześniej otrzymał. Jak się do nich odniósł pisząc swoje notki, oceńcie sami. Według mnie nie odniósł się niemal wcale.

Dlaczego Authalię uważam za wartą zainteresowania, przedstawiam poniżej. Proszę oczywiście pamiętać, że nigdy nie wypowiadałem się i nie wypowiadam w imieniu Authalii (”ja tu tylko sprzątam”).

Czy w ogóle Authalia ma sens?

Jedna z głównych funkcji projektu to wydawania certyfikatów autorstwa. Czy coś takiego jest nam do czegokolwiek potrzebne?

Prawa autorskie należą do Ciebie z natury. Jeśli coś tworzyłeś, posiadasz prawa autorskie (osobiste i majątkowe). To jest jasne, oczywiste i nikt temu nie przeczy! Jednak osobną kwestią pozostaje udowadnianie posiadania praw autorskich i to jest zadaniem Authalii.

Można wyobrazić sobie np. stworzenie oryginalnego wzoru biżuterii lub unikalnej rzeźby. Jak zabezpieczysz się przed ich powieleniem i jak udowodnisz, że prawo autorskie do wzoru należy do Ciebie? Ustne twierdzenie nie musi mieć wartości przed sądem – certyfikat z datą rejestracji utworu jak najbardziej wagę dowodową ma. I to jest jedna z bardziej rewolucyjnych rzeczy w Authalii.

Moc prawna certyfikatu

Osoby poznające Authalię bardzo często pytają o moc prawną takiego certyfikatu. Czy jakaś tam prywatna firma może cokolwiek gwarantować?! Wątpliwości nie są dziwne, ponieważ temat jest trudny. Po pierwsze, kluczem jest to, że certyfikat “wywołuje skutki prawne daty pewnej” (Art. 7.2 Ustawy o podpisie elektronicznym). To oznacza, że dokument ma bardzo poważną rangę.

Błędny byłyby wniosek, że “jest to tylko prywatny dokument oznaczony datą”. Dokument wystawia PWPW S.A., która działając na mocy upoważnienia Ministra Gospodarki wydaje poświadczenia o oznakowaniu czasem. Wystawia go więc państwowa jednostka organizacyjna. Z Kodeksu Cywilnego wynika, że dokument z datą pewną, powstały w wyniku oznaczenia go czasem musi być dokumentem urzędowym! Nie jestem pewien tego argumentu, a jeden z czytelników wskazał sensowną podstawę prawną (dzięki!), dlatego też wykreślam go.

Poświadczenie daty rejestracji utworu jest tak pewne, jak jego poświadczenie przez notariusza. Tutaj definicja daty pewnej. Certyfikat jest więc dokumentem potwierdzającym, że w dniu tym, a tym określony utwór został zarejestrowany przez pana Jana Kowalskiego. W sporze z osobami naruszającymi prawa pana Kowalskiego, będzie on posiadać żelazny dowód.

Tak więc dla mnie twierdzenia Olgierda negujące wartość dowodową dokumentu „bo ustawa o prawie autorskim nie uzależnia skutków…” są bełkotem prawnym. Ja to widzę pomimo tego, że jestem amatorem.

Vagla pisał o mocy dowodowej faktur elektronicznych: Faktura, bezpieczny podpis a dowód w postępowaniu podatkowym, a jest to mechanizm niemal identyczny, jak w Authalii.

Dodatkowo ciekawe są rozważania zawodowych prawników (nie blogerów…) w poniższych dokumentach:

• http://www.bibliotekacyfrowa.pl/Content/23682
• http://lex.pl/czasopisma/rejent/7-8_08art.pdf

A oto wyrok NSA z 26.07.2006 r. pokazujący, że do ochrony praw warto korzystać z poświadczonych datą dokumentów (link). Cytat pierwszy:

Również przedłożony przez skarżącego rysunek wykrojnika dwugniazdowego S-7D i S-7G z datą 20 stycznia 1995 r. nie świadczy, w ocenie Sądu, o braku nowości rozwiązania wzoru [...], ponieważ data nie została w żaden sposób potwierdzona, a więc nie jest datą pewną. Nie przedstawiono także dowodów na ujawnienie tych rysunków przed zgłoszeniem wzoru użytkowego.

Cytat drugi:

Podobnie pismo z 10 kwietnia 2000 r. rzecznika patentowego G. M. do J. P. nie precyzuje jakie dokumenty potwierdzają, że S. I. “P.” produkowała pudełka tożsame ze spornym wzorem przed datą jego zgłoszenia, a więc nie dowodzi faktu jawnego stosowania wzoru [...] przed datą zgłoszenia.

Jeśli po publikacji twojego utworu w Authalii ktoś inny złożyłby wniosek do jakiegokolwiek Urzędu Patentowego (w owych 164 krajach) o udzielenie patentu, czy ochrony na znak albo wydał cokolwiek jeśli na to „cokolwiek” autor posiada Certyfikat Autorstwa, to ten ktoś popełniłby przestępstwo. Tak więc wyłącznie autor posiada prawa do eksploatacji swojego dzieła właśnie we wszystkich 164 państwach – stronach Konwencji Berneńskiej. Oczywiście abstrahując od tego, że są kraje w których trudno egzekwować takie prawa i mają z tym problemy nawet wielkie korporacje.

A najciekawsze jest…

… że ochronę można uzyskać za kilka złotych za pośrednictwem internetu :-) To ogromna zmiana w jakości ochrony prawa autorskiego. I jest to rozwiązanie dostępne nie tylko dla “dużych i bogatych”, ale dla każdego twórcy. Ci którzy zastanowią się nad społecznymi i prawnymi konsekwencjami tych faktów, zrozumieją, że jest czemu kibicować.

Wiem też, że ekipa Authalii współpracuje z prawnikami (prawo cywilne, prawo autorskie, prawo administracyjne) wykonującymi swój zawód na co dzień i to oni dokonują opracowań na rzecz projektu.

Co dalej?

Możliwości Authalii, które już posiada i które będzie posiadać niedługo są dokładnie opisane w serwisie oraz w materiałach umieszczonych na blogu Authalii. Wiem, że różne sporne kwestie, jak bycie OZZ już niedługo będą wyjaśnione. Skoro np. “Minister wniósł do Sądu o wykreślenie Ministra jako organu nadzoru nad Stowarzyszeniem” to znaczy, że decyzje zapadnie, jeśli będzie pomyślna dla Authalii, to sami zastanówcie się co to oznacza.

Swoją drogą, jeżeli Sąd uznał, że §1 Statutu Stowarzyszenia Authalia.org jest zgodny z prawem –to wyraził zgodę na taką właśnie działalność Stowarzyszenia (Art. 16 i 17 ustawy o stowarzyszeniach). A Sąd, jak mnie uczono, jest ważniejszy niż Minister… Niemniej jak pisałem – to będzie niedługo całkowicie wyjaśnione. Aby nie było niejasności: nie jestem na 100% przekonany do tego rozumowania i od początku tak było. Kodeks Postępowania Administracyjnego mówi o wydawaniu zgody i w jego kontekście w istocie Authalia nie ma zgody Ministra. Proszę jednak brać pod uwagę wspomniane artykuły ustawy o stowarzyszeniach. Dlatego sprawa w mojej ocenie nie jest jednoznaczna. Z tego co mi wiadomo nikt nie będzie uciekać od ostatecznego rozstrzygnięcia sądu. Podobnie jak np. współpraca z PWPW. Nie mam pojęcia, jakie informacje otrzymał Olgierd, ale wystarczy przyjrzeć się temu, co oferuje Authalia, aby zobaczyć, że wykracza to poza “bycie klientem”…

Muszę otwarcie przyznać, że gdyby nie spore braki czasowe, to nowa odsłona serwisu mogłaby być dostępna nawet i miesiąc temu :-)

Zapraszam do odwiedziny i dzielenia się uwagami. Nie wykluczam, że w serwisie mogą się jeszcze znaleźć drobnostki wymagające dopracowania.

Kilka obecnych założeń:

• Jako silnik zostanie użyty WordPress (to chyba najprostsze wyjście)
• Jak najdokładniejszy opis każdego wzorca: kontekst zastosowania, zalety, niebezpieczeństwa i oczywiście przykłady
• Przykłady oparte tylko na serwisach polskich lub mających polską wersję językową

W tym momencie mam naszkicowanych kilka wstępnych prototypów, które jednak wymagają jeszcze dopracowania. Liczę , że serwis uda się uruchomić w tym miesiącu, a następnie planuję systematycznie uzupełniać treść.

Czy waszym zdaniem istnieje zapotrzebowanie na tego typu serwis? Czy mielibyście wobec niego jakieś określone oczekiwania?

Przedmiotem działalności są audyty serwisów internetowych. Zapraszam do zapoznania się z ofertą. Każda uwaga jest mile widziana. Szczególnie zwracam uwagę na analizę konkurencji. Z tego co mi wiadomo jest to unikalna na polskim rynku usługa.

Strona to nie tylko moje dzieło, ale po części owoc conajmniej kilkunastu osób, które dzieliły się ze mną swoimi radami i przemyśleniami. Z tego miejsca wszystkim Wam serdecznie za to dziękuję.

• Jak wypromować sklep internetowy? – najpopularniejsze metody promocji dla e-commerce.
• Włącz usability – pierwsza część wspominanego jakiś czas temu kursu użyteczności.
• Pożyczka od ręki? Tylko w internecie! – tekst na temat social lending w Polsce.
• Kampania reklamowa w Google AdWords – jak się za to zabrać od podstaw.

W przyszłości będę się zapewne pojawiać kolejne teksty, a w archiwum serwisu jest tego o wiele więcej. Jeżeli ktoś jest zainteresowany, to polecam śledzić serwis MagazynyInternetowe.pl na przykład przy pomocy newslettera :-) Ja nie zawsze będę pisał o tym, co się ukazuje, aby nie zanudzać drogich czytelników ;-)

Zapraszam do czytania i wyrażania opinii.

Raport można pobrać ze strony www.vbiz.pl/audyty/. Na ponad 20 stronach omawiamy najczęściej występujące kategorie błędów, pokazujemy kilka jaskrawych przypadków braku troski o usability oraz chwalimy dobre praktyki.

Raport pokazuje podejście dużego biznesu do użyteczności własnych stron. Niestety, większość firm ma jeszcze sporo do nadrobienia w tej dziedzinie.

Raport można dowolnie kopiować i przekazywać dalej.